Er is altijd licht aan het einde van de tunnel

Bijgewerkt: okt 13

De kunst is om in donkere tijden wel in beweging te blijven. Ook al voelt het rete verleidelijk om bij de pakken neer te gaan zitten. Je zult altijd zelf in beweging moeten komen. Het leven is geen sprookje. Wél mag jij er een sprookje van maken.

Hoe dan?!


Wanneer je beseft dat jíj de regie over jouw leven hebt, kun je gaan sturen.

Dat kwartje viel bij mij pas een jaar of twaalf geleden.

Moe gestreden van altijd tegen de stroom in te zwemmen, liet ik mijn zwaard vallen.


En toen begon ik pas voorzichtig te voelen. Te voelen dat ik behoefte had aan positiviteit na zeven jaren van doffe ellende. Hoe ik na het regelen van twee uitvaarten in twee jaar, zin had om iets te gaan regelen waar ik wel naar uit kon kijken.


We trokken de stoute schoenen aan. Dit jaar zou een mooi jaar gaan worden!

Geen geld voor 'the perfect wedding' maar dat liet mij niet meer tegenhouden.

Ik vroeg mijn vriend ten huwelijk per sms en he said yes. Nu hij beide ouders in nog geen twee jaar tijd was verloren op een manier die het daglicht niet kan verdragen, was het nu tijd dat wij zelf een officiële familie zouden worden.


De dag dat we de ringen gingen kopen was bijna hilarisch. Met een budget van maximaal 150 euro gingen we op pad. Natuurlijk probeerden de verkopers allerlei tactieken zoals: je wilt toch wel dat die ring minstens 25 jaar mooi blijft. Etc.

Waarop wij dan lachend antwoordde dat onze relatie niet door de dikte of kwaliteit van een ring wordt bepaald. Dat wij enkel twee ringen nodig hadden zodat we tijdens de trouwceremonie elkaar een ring om konden doen. Dat gezicht van die gast.

Werkelijk onbetaalbaar! Blij gingen wij naar huis met twee ringen voor 120 euro.

Gemaakt van roestvrijstaal met een dun laagje goud.


Daarna gingen we samen op pad voor onze trouwkleding. Wat hebben we gelachen. Met elkaar en met de verkopers. Niet eerder hadden ze dit meegemaakt. Een stel met een zogezegd creatief budget voor trouwkleding. Wat werden we leuk geholpen en wat kregen we een mooie korting als huwelijkscadeau.


Voor ons was dit ook meteen de afsluiting van de donkere periode.

De start van een nieuw leven. Dat was onze huwelijksdag.

We trouwden gratis op maandag 12 oktober 2009 om 09.30 uur.

Die dag besefte ik pas hoe waardevol gratis kan zijn.

Dat gratis niet perse waardeloos hoeft te betekenen.


Wanneer je elkaar trouw beloofd in voor- en tegenspoed krijgt het een gouden randje als je beiden weet wat tegenspoed in het ware leven betekend.


Als kind droomde ik van die witte jurk met diamantjes, een ellenlange sleep en een prachtige sluier. Toen wist ik niet dat dat slechts een fraai detail is maar absoluut geen bouwsteen voor een huwelijk.


Die dag trouwde ik in het zwart.

Niet omdat ik in de rouw was maar omdat ik eindelijk mijn leven begon te leiden.

De regie had opgepakt en daarmee heb gezien dat wij gewoon niet in het traditionele plaatje passen. En dat dat okay is.

Sterker nog, dat we mogen omarmen dat we in geen kader passen. Dat we mogen vieren dat we free souls zijn.


Wat een vreugde wanneer je beseft dat je jezelf kan zijn door simpelweg jezelf de vrijheid te geven om te zijn wie je bent.


Het werd een dag om nooit te vergeten. Zoveel liefde in ons en om ons heen.

Zonder echte liefde is een droomjurk in werkelijkheid een nachtmerrie.



Liefs,

Hanneke




© 2019 proudly created by Which way is North?