Clusterfuck of juist een uitdaging?

Op dit moment heb ik géén idee waar ik in beland ben. Wel weet ik dat dit iets is waar ik niet zo goed in ben. Onzekerheid maakt dat ik ga twijfelen. Aan mijn business maar ook aan mijzelf.


Twee jaar geleden ging ik voor purpose. Een bijdrage leveren. Ik droom van een nieuwe samenleving. Eentje waarin we SAMEN leven. Waar we weer naar elkaar luisteren en waar we elkaar zien staan. Waar ruimte is voor emoties. Waar acceptatie is. Waar we goed zorgen voor onze aarde.


Een wereld verlicht door liefde waar iedereen zichzelf mag zijn.

Noem het naïef maar ik dacht werkelijk dat ik daar een rol in mocht gaan spelen. In die verandering. In het creëeren van bewustzijn. Ik was er zo van overtuigd dat ik daar

mijn financiële zekerheid voor op gaf. Want als je er voor anderen wilt kunnen zijn, moet je immers wel beschikbaar zijn.


Ik voel en zie zo ontzettend veel om mij heen. En al die indrukken verwerkte ik steeds in een dienst. Van een persoonlijk traject totaan een live online mindfulness training.

Maar het leek wel dat hoe raker mijn diensten werden, hoe minder klanten er kwamen.

Dat dit proces synchroon liep met corona liet mij denken dat het misschien wel aan het virus lag.

Aan de continue stroom van angst die wordt ingefluisterd waardoor iedereen op slot raakt en al helemaal geen geld meer durft uit te geven.

Maar niets is logisch. Juist nu onze wellbeing zo ontzettend wordt aangetast en dit onze prio 1 tot en met 3 zou moeten zijn, lijkt het wel op de 4e plaats of zelfs nog lager te staan.

Deels heeft dit te maken met het ontkennen van de werkelijkheid.


Want durven voelen is natuurlijk best eng als je jezelf ook veilig kan wanen.

Als professional én als ervaringsdeskundige weet ik dat je in het leven maar één ding werkelijk nodig hebt om te overleven en dat is een gezonde mindset.


En zo zat ik dus laatst mijn angsten en verdriet te delen met een andere professional.

Dat ik maar niet begreep dat ik zo ontzettend veel fans heb maar tegelijkertijd zo ontzettend weining betalende klanten. Te weinig klanten om te kunnen blijven bestaan. Dit was ook in mijn business sinds corona het geval. De buffer die ik in één jaar had opgebouwd en waar ik zoveel mooie dingen mee wilde gaan doen, moest ik nu gebruiken om boodschappen te kopen.


"Wat doe ik dan verkeerd?", was de vraag die mij zo ontzettend bezig hield.

Iedereen weet dat ik tegen die dikke verdienmodellen ben en daarom bied ik mijn kennis en tools ook aan voor een normale prijs. En als je bij mij een uur boekt krijg je vaak anderhalf. Want ik werk vanuit purpose. Maar op de één of andere manier geven mensen liever hun geld aan de grote namen met die verdienmodellen om vervolgens maar half geholpen te worden.


I just do not get it.

Totdat die ander mij verrastte met zijn antwoord. Hij zei: "Jij moet jezelf exporteren naar Amerika, dáár zijn people ready voor jouw energie en inzichten. Die nuchtere hollanders staan nog helemaal niet open voor die persoonlijke ontwikkeling die verder gaat dan alles wat je van tevoren had kunnen bedenken."


En dat raakte me op veel vlakken tegelijk. Ik schrok er van om te horen dat wij hier in Nederland nog niet zo ver zijn. Dat wij misschien wel bang zijn voor onze eigen potential want het ontwikkelen hiervan staat op nummer 4 of lager op ons lijstje.


Vorige week heb ik de huur opgezegd van mijn praktijkruimte, dit was voor mij een hele moeilijke stap. Daarna heb ik gecommuniceerd dat ik helaas moet opgeven. In het geheim was ik al maanden aan het solliciteren. Toen nog met de gedachte dat ik tijdelijk wat extra inkomen moest generen zodat ik langer kan blijven bestaan als zelfstandige.


Inmiddels is het code rood en maar ook de banenjacht loopt voor geen meter.

Ze willen niet iemand die ook zelfstandig is (geweest),. Recruiters kijken met hun neus en ik krijg dan te horen dat ik geen ervaring heb op gebied van HR en Operations.


En zo ben ik weer terug bij het zelfstandig ondernemen. Want kennelijk maak ik echt geen enkele kans om in loondienst te komen. Dus zal ik de komende tijd mij eens gaan focussen op mijn andere talenten. Talenten waar ik organisaties mee kan ontzorgen. Want in roerige tijden wil je als organisatie geen langdurige extra financiële verplichtingen aangaan. Misschien ben ik dan wel even jouw tijdelijke antwoord!


Ik kan je helpen met Front Office, Back Office, Operations, Hospitality, HR en Ziekteverzuim.

En voor degene die nu toch denken: 'shit ik wil eigenlijk wel een mentor of even sparren', heb ik dubbelgoed nieuws:

1. De live online Mindfulness training die op 1 september start gaat dóór

2. Ik hou een paar uur per week beschikbaar om anderen te supporten


Dus profiteer ervan voordat ik straks in Amerika wel mega succesvol wordt :)


Liefs,

Hanneke



86 keer bekeken

© 2019 proudly created by Which way is North?